شهرستان بوکان دوشنبه شانزدهم آبان 1390 9:0

شهرستان بوکان یکی از شهرستان‌های کردنشین[۱] استان آذربایجان غربی ایران است. شهرستان بوکان در منطقه تقریباً کوهستانی و معتدل قرار گرفته که از جهت شمال به شهرستان میاندوآب و از جنوب به شهرستان سقز و از شرق به شهرستان شاهین‌دژ و از غرب با شهرستان مهاباد همسایه‌است. مرکز این شهرستان شهر بوکان است. شهر بوکان در ۳۶ درجه و ۳۱ دقیقه عرض شمالی و ۴۶ درجه و ۱۲ دقیقه طول شرقی نسبت به نصف النهار گرینویچ قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریای آزاد ۱۳۷۰ متر می‌باشد. [۲] بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت شهرستان بوکان برابر با ۲۰۴، ۳۰۸ نفر بوده‌است، که از این تعداد ۱۰۲، ۴۸۸ نفر آنان مرد و ۱۰۱، ۸۲۰ نفر آنان زن بوده‌اند.شهرستان بوکان (شهر بوکان و روستاهای اطراف) چهارمین شهرستان‌ استان آذربایجان غربی بعد از شهرستان‌های ارومیه و خوی و میاندوآب و ۷۶ امین شهرستان پرجمعیت ایران می‌باشد [۳].[۴] بر اساس نتایج آمارگیری سال ۱۳۸۵ این شهر پس از ارومیه و خوی سومین شهر پرجمعیت آذربایجان غربی و همچنین بر اساس نتایج این آمارگیری این شهر پس از کرمانشاه و سنندج و ایلام چهارمین شهر بزرگ کردنشین ایران محسوب می‌شود[۵]. البته اگر شهر ارومیه را که جمعیت قابل ملاحظه کرد دارد نیز حساب کنیم شهر بوکان به رتبه پنجم شهرهای کردنشین ایران تنزل میابد[۶]. [۷] همچنین این شهر ۵۱امین شهر پرجمعیت ایران و ۲۵۶۶امین شهر پرجمعیت جهان استاین شهرستان در حدود ۳۰۰۰ سال قبل تحت نام ایزیرتو پایتخت تمدن مانناییان بوده‌است. آثار این تمدن بسیار هنرمند قابل توجه بوده و نمونه‌هایی از آثار به تاراج رفته اش در موزه‌های جهان از قبیل موزه توکیو و موزه ارومیه دیده می‌شود. این تمدن در شمالغربی ایران سکنی داشته‌اند. هنر معروف آنها ساخت آجرهای لعابدار بوده‌است. آجرهای با طرحهای رنگین که طرح آنها پس از گذشت حدود ۳۰۰۰ سال تقریباً سالم باقی مانده‌اند. نمونه‌ای از این آجرها در موزه شرق کهن توکیو یافت می‌شوداین شهرستان در حدود ۳۰۰۰ سال قبل تحت نام ایزیرتو پایتخت تمدن مانناییان بوده‌است. آثار این تمدن بسیار هنرمند قابل توجه بوده و نمونه‌هایی از آثار به تاراج رفته اش در موزه‌های جهان از قبیل موزه توکیو و موزه ارومیه دیده می‌شود. این تمدن در شمالغربی ایران سکنی داشته‌اند. هنر معروف آنها ساخت آجرهای لعابدار بوده‌است. آجرهای با طرحهای رنگین که طرح آنها پس از گذشت حدود ۳۰۰۰ سال تقریباً سالم باقی مانده‌اند. نمونه‌ای از این آجرها در موزه شرق کهن توکیو یافت می‌شودآثار باستانی بوکان تپه تابانی در روستای احمد آباد محال فیض الله بیگی مربوط به دوره پارتی و ساسانیتپه آسیاب کهنه روستای احمد آباد محال فیض الله بیگی مربوط به اقوام هزاره اول پیش از میلادتپه کلک آبی در روستای باغچه محال فیض الله بیگی مربوط به اقوام هزاره اول پیش از میلادتپه سیخان کوچک در روستای ساریقامیش محال فیض الله بیگی مربوط به اقوام هزاره اول پیش از میلادتپه سیخان بزرگ در روستای باغچه محال فیض الله بیگی مربوط به اقوام هزاره اول قبل از میلادتپه موچه در روستای تکان‌تپه محال فیض الله بیگی مربوط به اقوام هزاره اول قبل از میلادتپه کلتپه در روستای کلتپه بوکان مربوط به اقوام هزاره اول قبل از میلادقلعه تپی در روستای تپی مربوط به دوره نیریزد و هزاره و پانصد سال پیش از میلادتپه قره کند در روستای قره‌کند محال آختاچی مربوط به هزاره اول پیش از میلادتپه روژبیانی در روستای عزیزکند مربوط به دوره برنز پیش از میلادتپه داربسر در روستای داربسر در محال آختاچی مربوط به دوره اشکانیانزمینهای جره واقع در روستای شیخلر محال آختاچی مربوط به دوره اشکانیان و ساسانیگردی خلیسکه واقع در روستای سراب محال مربوط به دوران اقوام پارینه‌سنگیتپه گرده‌خزینه در روستای سراب مربوط به دوران کالکوتیکتپه گرده‌شین در روستای سراب مربوط به اقوام دوران کالکوتیکتپه آشی در روستای قره‌موسالو مربوط به اقوام برنز پیش از اسلامگوک‌تپه در روستای گوکتپه مربوط به نیمه دوم هزاره اول قبل از میلادتپه گرده‌شین در روستای رحیم خان محال مربوط به دوره برنز قبل از میلادتپه محمود در روستای ارمنی بلاغی مربوط به اقوام اواخر دوره نوسنگیگرد عثمان قلعه در قلعه در روستای ساریقامیش مربوط به هزاره یکم پیش از میلادتپه کانی‌کوزه له در روستای کانی کوزه‌له مربوط به دوره کالکوتیک پیش از میلادقلعه ناچیت در روستای ناچیت بوکان مربوط به دوره برنز پیش از میلادتپه مقصود در روستای ملالر بوکان مربوط به دوره کالکوتیکتپه عبدالله تپی سی در روستای عبدالله تپی سی مربوط به دوره برنز پیش از میلادتپه گرده‌مالان در روستای کهنه‌ملالر مربوط به هزاره یکم پیش از میلادتپه گرد عربلو در روستای علی‌کند مربوط به هزاره یکم پیش از میلادتپه سردارآباد در روستای سردارآباد مربوط به اقوام پارتی و ساسانی پیش از میلادقلعه سردار بوکان در بوکانقلعه قالای چی (قلعه چین)در روستا قلایچی بوکان ۸۰۰ ق م و مربوط به حکومت ماناها اماکن دیدنی غار روستای قلعه‌چی نزدیک بوکانغار کول‌آباد میان بوکان و میاندوآبغار مکری قران در روستای خراسانهغار کونه‌کوتر در روستای گاینجه بوکانغار کونه‌کوتر در روستای سهولانایوان سنگی روستای آغجیوانقلعه سنگی روستای سماقان فرهادتراش دارای نه اتاق سنگیجلگه سردرآبادحوض گوره چشمه‌ بزرگ آب و استخر دیدنی بوکانمسجد جامع حمامیاناطاقهای سنگی روستای بی‌بی‌کندپارک ساحلی بوکانپارک کوی محمدیه (معروف به پارک حسن زیرک)((غارطبیعی روستای اشکوتان)معروف به غار سید جمال الدین)بوکان (کردی: بۆکان، Bokan) مرکز شهرستان بوکان در جنوب استان آذربایجان غربی ایران است.این شهر یکی از شهرهای مهم کردستان محسوب میشود چرا که مهد فرهنگ و هنر کرد و کردستانی را در بوکان میتوان یافت لذا بوکان بزرگان بسیاری را در عرصه های مختلف در خود پرورش داده است.[۲] زبان مردم این شهر کردی سورانی است. جمعیت شهری بوکان براساس سرشماری سال ۱۳۹۰، بیش از۲۲۸٬۰۰۰ نفر بوده‌است.شهربوکان جزوپرجمعیت ترین شهرهای استان ارومیه است.آب و هوای شهرستان بوکان متعدل است در فصول پاییز و زمستان سرد و در بهار و تابستان گرم و خنک است . موقعیت هموار و مناسب و امکانات وشرایط بهتر نسبت به شهرهای همجوار دیگراین شهرستان باعث شده که اهالی و مردم بیشماری از شهرستان های دیگر به بوکان مهاجرت کنند.و درآنجا سکونت یاببند. [۳] شهر بوکان در ۳۶ درجه و ۳۱ دقیقه عرض شمالی و ۴۶ درجه و ۱۲ دقیقه طول شرقی نسبت به نصف النهار گرینویچ قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریای آزاد ۱۳۷۰متر می‌باشداین شهرستان در حدود ۳۰۰۰ سال قبل تحت نام ایزیرتو پایتخت تمدن مانناییان بوده‌است. به دلیل نبودن موزه و امکانات کافی در این شهرستان آثار این تمدن به کوچکی دیده و بیان می‌شود نمونه‌های از آثار به تاراج رفته اش در موزه‌های جهان از قبیل موزه توکیو و موزه ارومیه دیده می‌شود. این تمدن در مناطق کردنشین شمالغربی ایران سکنی داشته‌اند. وجه بارز هنر ماننایی ظرافت و زیبایی وصف ناپذیر آن است که در تمدنهای معاصر آنها کم نظیر است. هنر معروف آنها ساخت آجرهای لعابدار بوده‌است. آجرهای با طرحهای رنگین که طرح آنها پس از گذشت حدود ۳۰۰۰ سال تقریباً سالم باقی مانده‌اند. نمونه بسیار زیبایی از این آجرها در موزه شرق کهن توکیو یافت می‌شود.بوکان در دوران ناصرالدین شاه روستایی کوچک بیش نبوده به طوری که تعداد خانوارهای آن به بیش از ۱۶ خانوار نمیرسید. یعنی این روستا حدود ۱۲۰ نفر جمعیت داشته است.درآن دوران ایل های مختلفی در منطقه موکریان زندگی و برروستاهای اطراف حکمرانی میکرند.در آن زمان هر ایل ریس و یا در اصطلاح کوردی آقای مخصوصی داشته است . تمامی افراد که در این ایل زندگی میکردند باید از دستورات ریس ایل فرمانبرداری نیزمیکرند .یکی از ایلهایی که در منطقه موکریان جزو بزرگترین ایلها به حساب می آمد ایل خاکی یا خالکی بود.این ایل بر روستاهای مانند سردشت و بوکان در آن زمان حکمرانی میکرد.بزرگان بوکان در دوران صفویه به مهاباد کوچ کردند.بعد از ایل خاکی سردار عزیزخان و سیف الدین خان حاکمرانی این مناطق موکریانی را به دوش کشیدند.و درسالهای ۱۲۲۳ تا سال ۱۳۰۹ منطقه سردشت و بوکان تحت حکمرانی افرادی چون سردار عزیزخان مکری و سیف الدین خان بود.روستای بوکان در آن زمان درکنار چشمه خروشان با آبی زلال واقع شده بود و اهالی آن با وجود طوایف مختلف این روستا در اطراف همین چشمه خانه های خود را ساخته و درآن جا سکونت یافتند.طبق روایات بعد از مرگ عزیزخان پسرشسیف الدین خان مکری با بازرسی مناطق تحت حکمرانی خودش (حاکم ساوجبلاغ) بوکان و مهاباد و اشنویه و سقز و بانه و سردشت و پیرانشهر کنونی . با بازدید از منطقه بوکان و وضعیت هموار این منطقه باعث شد دلبستگی خاصی نسبت به این روستا و چشمه ی آن پیدا کند.به همین دلیل تصمیم گرفت در کنار چشمه و آبادی کوچک بوکان قلعه ی بنا کندبوکان در جنگ جهانی اول هم در امان نماند پیشروی روس‌ها و عثمانیها به منتطقه بوکان سبب ویران شدن این منطقه گردید. سپس بعد از عقب نشینی عثمانی‌ها و روس‌ها سبب شد که منطقه به تاراج برود. نیروهای ایرانی نیز به علت بوجود آمدن این اوضاع نابسمان دست به غارت اموال مردم زدند و تجاوز این غارتگران ارمغانی جز قطحی و گرانی و بیساری از مشکلات آن زمان برای مردم درپی نداشتابنیه تاریخی مقبره سردار مقبره تاریخی سردار که مربوط به دوره قارجه‌است که امروزه در پارک عمومی ملت شهربوکان قرارگرفته‌است. این مقبره در انتهای پارک قراردارد.مقبره در سطح ۱۹۸ متر مربع و دارای یک گنبد مرکزی، ایوان و دو دهلیز در طرفین است. مصالح به کار رفته در پی بنا از سنگ لاشه به صورت، دیوارها، گنبد و طاق‌ها از آجر چهار گوش است. در ضلع جنوبی – ورودی بنا – ایوانی با دو ستون سنگی قرار دارد. این مقبره محل دفن خانواده « عزیز خان مکری» داماد امیرکبیر و فرمانده کل قشون ناصرالدین شاه بوده‌است. مقبره سردار به عنوان یکی امکان‌های مهم تاریخی شهر ثبت شده‌است و نزد مردم از محبوبیت خاصی برخوداراستبوکان هویت تاریخی خود را از (قلعه باستانی قلایچی) در مجاورت روستای قلایچی در هشت کیلومتری شمال شرقی بوکان می‌گیرد؛ که بازمانده یکی از مراکز بسیار مهم تمدن (ماناها) در هزاره اول پیش از میلاد مسیح در حوزه شمال غرب ایران که برخوردار از تمدن و قانون بودند؛ است. حاکمان قلعه تاریخی قلایچی معبد این قوم متمدن بودند که نزدیک به سه هزار سال پیش مدت زمانی در این ناحیه سکونت و حکم رانی کرده‌اند وآنچه از اجزای معماری این تمدن کهن در این قلعه باستانی به دست آمده با تمدن‌های مشابه و هم زمان خود از جمله (حسنلو) در نقده و (زیویه) در سقز که از نظر جغرافیایی با قلعه (قلایچی) هم حوزه‌است، قابل مقایسه و برابر دانست به گونه‌ای که آثار معماری مکشوفه از نظر مشخصات و نقشه بیش از هر چیز بیانگر یک معبد بزرگ است.غار عمیق قلایچی این غار عظیم با دهانه‌ای بزرگ به قطر ۸ متر، سالها با داستانهای فراوان پر رمزو رازترین مکان نامشکوف بوکان بود تا اینکه در سال ۱۳۸۱ نخستین تیم منتخب از کوهنوردان بوکان با جسارت و از جان گذشته گی زیاد موفق به فرود از چاه نخست این غار به طول ۱۱۰ متر شده و توانستند حس کنجکاوی اهالی را تا حدودی ارضا نمایند، سپس در سال ۱۳۸۴ تیم مجهزتری به سرپرستی زنده یاد مقبل هنرپژو کوهنوردی عضو تیم ملی توانست سه تالار عظیم این غار را بعد از چاه مورد شناسایی و طول مسیر پیمایش شده این غار را به حدود ۳۰۰ متر برساند. ازآن سال ببعد تیمهایی وارد این غار شده و هرکدام مقداری از آن را بازدید کردند تا بالاخره تیمی از باشگاه سنگنوردان بوکان موفق به پیشروی بیشتر و نقشه برداری حدود ۴۰۰ متر ازاین غار برای اولین بار شدند.تپه‌های باستانی در این شهرستان علاوه بر موارد فوق دارای برخی از تپه‌های تاریخی ذیل نیز هم می‌باشد. عبارتند از: تپه باستانی ساری قامیش،تپه عربلو،تپه اسکی بغداد،تپه قلای سمبه،تپه قلای درویشان،تپه کلک آبی،تپه شیخان کوچک،تپه شیخان بزرگ،تپه موجه، کول تپه،کلک تپه،گردشین رحیم‌خان،برده کونته کانی رش،تپه اوینه چی،تپه جوانمرد،تپه و گورستان خراسانه،تپه‌های ترکمن کندی،تپه ینگیجه،تپه کانی سیران،تپه‌های سردارآباد،تپه اسکندر،تپه تکان تپه،تپه قلای کانی رش،تپه قلعه قره‌کند،تپه اوزون قشلاق،تپه ناچیت،تپه آسیاب کهنه،تپه قالایچی،[۲۶] بناهای تاریخی قلعه داش کند، آسیاب کهنه، قلعه قره کند، کور خانه، قبرستان قدیمی قاجر (هزاره اول و دوم قبل از میلاد)، قلعه عباس آباد (ساسانی)، قلعه اوغلام، قلعه سماقان، قلعه چاورچین، سد قدیمی (قورمیش)، دخمه علی کند (صفویه)، قلعه بوغه، قلعه امیرآباد، قبرستان کانی شیشه، گنبد سردار، قبرستان خراسانه، قبرستان شیخلو، قبرستان داش، قبرستان کافی موزه، مسجد جامع بوکان و... حسن زیرک بزرگترین و سرشناس ترین هنرمند در بین تمامی کردزبانان جهان ! حسن زیرک : فردی به تمام معنا خلاق و استوره ای تکرارنشدنی در طول تاریخ کردستان میباشد.وی کسی است که بدون هیچ گونه آگاهی از سواد ودانش زمان خود توانایی حفظ بیش از ده ها قطعه شعر را داشته است به شیوه ی که آنها را آماده می نمود و برای خواندن در آهنگهای خود بدون نوشتن آن بصورت کامل میسرود.طبق روایات خانواده خود و مردم شهر بوکان این سخن اثبات شده است. او درحین عین حال که شعر میسرود میتوانست آهنگ آن را انتخاب و مطابق با شعر آن را تنظیم نماید. وی تنها فردی بود که درزمان خود در هیچ از گروها و جناح های سیاسی حضورنداشته است.اما به دلایلی نامعلوم چندین بار در عراق و ایران به دست ساواک دستگیر شده است. استادحسن زیرک در ۸ آذر ۱۳۰۰ (۲۹/۱۱/۱۹۲۱ میلادی) در محلهٔ قلعهٔ سردار شهر بوکان به دنیا آمده است وی در پنج‌سالگی پدرش را از داست داد و زندگی را در رنج گذراند. چندی در شهرهای ایران و عراق سپری کرد. یکی از شهرهایی که در آن مدت زیادی اقامت داشت، کرمانشاه بود. همکاری او در این شهر با هنرمندان برجستهٔ کرمانشاهی همچون مجتبی میرزاده، محمد عبدالصمدی، اکبر ایزدی، و بهمن پولکی سبب خلق آثار زیبایی شد (که برجسته‌ترین کارهای وی می‌باشد).با این همه برجستگی های متفاوت و انکارناپذیر از حسن زیرک با عین حال هیچ گاه مراسمی برای زنده کردن یاد او در ایران صورت نگرفته است. اما به طور رسمی آهنگ های وی مجاز میباشد حتی در بخش صداوسیمای ایران .این استاد موسیقی نامدار کردستان بیش از ۱۳۷۱ آهنگ را سرایده است. سال‌های پایانی زندگی حسن زیرک در تلخی و ناکامی گذشت و چندان به آوازخوانی نمی‌پرداخت. در منطقهٔ بوکان قهوه‌خانه‌ای دایر کرد و در میان مردمی که دوستشان می‏داشت و دوستش داشتند، آخرین نفس‌هایش را در رنج و بیماری کشید.استادحسن زیرک درهفتم مردادماه سال ۱۳۵۱، برابر با ۳۰/۷/۱۹۷۲در سن ۵۰ سالگی در بیمارستان بوکان به علت بیماری از بین رفتن کبد و ناراحتی‌های معده درگذشت و در دامنهٔ کوه نالشکینه به خاک سپرده شد.درهنگام مرگ استادحسن زیرک،رادیولندن ازبزرگواری اویادمی کندو می گوید،یگانه هنرمند ملت کرد دربیمارستان بوکان درگذشت مهمترین جانوران مهره‌دار شهرستان بوکان دوزیستان، خزندگان، پرندگان، ماهیان و پستانداران هستند. گونه‌های دوزیستان و خزندگان و ماهیان در بخش‌های مربوطه اشاره شده‌است ولی گونه‌های پستانداران شامل: قوچ‌ومیش، خرس، گرگ، روباه، شغال، رودک، سمور، زرد بر و انواع جوندگان هستند. انواع پرندگان تیز شامل: کبک، کبک‌چیل، عقابها، شاهین، بحری، بالابان، لیل، دلیجه، انواع‌جغد، کرکس‌مصری، دال، حواصیل‌ها، لک‌لک سفید، غازخاکستری، اردک‌سرسبز، خوتکا، فیلوش، اردک‌ارده‌ای، آنقوت، غازپیشانی‌سفید، قره‌غاز، کشیم‌ها، اکراس، کاکاتی‌ها، انواع پرستوهای دریایی، سار، انواع دارکوب، چنگر، سبکبالان و میش‌مرغ می‌باشدمیش مرغ پرندهٔ نادری بنام میش‌مرغ در دشت‌های سوتا و سه‌کانیان و در این منطقه زیست می‌کند و در تمام فصول سال دیده می‌شود و مرحله حساس تخم‌گذاری را نیز در این منطقه می‌گذرانند و تعداد قابل توجهی از آن حدود ۱۵۰قطعه در این شهرستان هستند که با توجه به موقعیت منطقه و افزایش جمعیت در چند سال اخیر قابل ملاحظه می‌باشد و از طرف محیط‌زیست کاملاً تحت‌حفاظت قرار دارد. پرندگان شکاری و لاشخورها و انواع پرندگان سبک‌بال، کبک‌معمولی و چیل در سطح شهرستان زیست می‌نمایند ولی تعداد جمعیت وتنوع گونه‌ای پرندگان آبزی با مقایسه با پرندگان خشک‌زی کمتر بوده و پرندگان آبزی فقط در مسیر رودخانه سیمینه‌رود و زرینه‌رود در محدوده این شهرستان دیده می‌شود. از عمده‌ترین زیستگاه‌های چیرگ در ایران می‌توان به دشت‌های اطراف بوکان (دشت سوتاو حمامیان، دشت اینگیجه و آلبلاغ، دشت قازلیان و دشت سه‌کانیان) اشاره کرد که بیشترین جمعیت تولید مثل‌ کننده و زمستان گذران میش‌مرغ در ایران را در خود جای داده‌اند. بوکان آخرین پناهگاه این گونه با ارزش در ایران می‌باشد و میش مرغ یکی از مهمترین آثار طبیعی ملی در شهرستان بوکان بشمار می رود.شهرستان بوکان بدلیل موقعیت مناسب آب و هوای خوب و منحصرد به فرد خود تواسنته بخشی از گونه‌های گیاهی و جانوری را درخود پرورش و جذب کند درشکارگاها و سطح شهرستان. برخی از گونه‌های گیاهی و جانوری موجود دراین شهرستان عبارتند از: بادام کوهی، نسترن وحشی، زالزالک، گلابی وحشی، انواع بلوط غرب، داغداغان، گز، پسته وحشی (بنه)، انواع‌گون‌ها، انواع‌گنگر، انواع‌سلمه‌تره، ختمی، فرفیون، شیرین‌بیان، گزنه، پونه، کاکوتی، بداغ‌اوتی، کلاه‌میرحسن، بومادران، گل‌گندم، غازآیاقی، آویشن، ریواس، کلاه‌میرحسن، شویدوحشی، ترشک، لاله، جگن، نی، سرخس، تربچه‌وحشی، بارهنگ، مرغ و....برخی ازروستاهای شهرستان داشاغل٫ اربنوس ٫ اسکی‌بغداد ٫ اشکوتان ٫ اورته کند ٫ اینگیجه ٫ باغچه ٫ بردزرد ٫ پاشبلاغ ٫ تیکان‌تپه ٫ ثمبه ٫ جمبوغه ٫ جوانمرد ٫ چهاردیوار ٫ چورکانی ٫ حاجی آبادتاتاهوو٫ حصار ٫ حصاربلاغ ٫ حمامیان ٫ حمزه‌آباد ٫ داشبند ٫ درویشان ٫ دولت‌آباد٫ رحیم‌خان ٫ رحیم‌مامه ٫ زیراندول ٫ ساریقامیش ٫ سرباغچه ٫ سلامت٫ سیدآباد ٫ شهری‌کند ٫ شیخلر ٫ قاضی اخوای(کنار روستای جوانمرد) ٫ قالیو ٫ قره‌داغ ٫ قره‌قاج ٫ قره‌کند ٫ قره‌گویز ٫ قروچا ٫ قزل‌گنبد٫ قوره‌براز ٫ کانیش قاقان ٫ کاولان ٫ کهریزان کهریزه ٫ کوسه ٫ کوکه ٫ گامیشان ٫ گرد قبران(انبار) ٫ گل‌تپه ٫ گلولان ٫ گندمان ٫ گوکجلی ٫ لاسه گلان٫ لگز ٫ محمودآباد (روستا)٫ ملالر (روستا) ٫ میرآباد ٫ ناچیت ٫ نوبهار ٫ هرمیله ٫ یکشوه ٫ تپی ٫ قاجر ٫ قرالی ٫ عیش آباد٫ قازلیان٫ قاطانقور٫ کانی رشدین و مذهب در آبان ۱۳۷۵، از جمعیت شهرستان ۹۴ درصد را مسلمانان تشکیل می‌داده‌اند. این نسبت در نقاط شهری ۹۲ درصد و در نقاط روستایی ۹۸ درصد بوده‌است. مردم بوکان عمدتا سنی و شافعی مذهب می‌باشند.محله‌ها و معابر اصلی شهر بوکان میدان فرمانداری، سه‌راه سنگینی، بیمارستان سابق، خیابان مولوی شرقی، مسجد نبی، کل‌تپه، شهرک فرهنگیان، فلکه اسکندری، عشایر، کوی محمدیه، کوی اندیشه، کوی آفتاب، کوی فرهنگیان، جاده حصار، خیابان ورزش، چهاراه لندن، کمربندی، ساحلی، ابوذر، باغ قاضی، دادگاه، قله، شهرک بهداری، کلهرآباد، حاجی شاخه، شهرک نساجی، علی‌آباد، اسلام‌آباد، امیرآباد، کهریزه امیرآباد، و سیدشکرهhttp://www.bookan-ag.ir/http://www.boukancity.blogfa.com/http://garakand.blogfa.com/http://www.bokanartist.blogfa.com/http://sedayeboukan.blogfa.com/http://www.bokan-climbing.blogfa.com/http://boukan1388.blogfa.com/http://www.rojmane0.blogfa.com/http://www.bookan.blogfa.com/http://kamalahmadi.mihanblog.com/http://sharafkand.blogfa.com/http://icthamamean.blogfa.com/http://monirefize.blogfa.com/http://www.uast.ac.ir/azgharbi/DocLib3/bookan.aspxhttp://icthamamean.blogfa.com/http://www.iau-boukan.ac.ir/HomePage.aspx?site=DouranPortal&tabid=1&lang=fa-IRhttp://www.boukan.ir/Homepage.aspx?site=DouranPortal&tabid=1&lang=fa-IRhttp://www.boukan.blogfa.com/http://mehre1karmandi.blogfa.com/http://bukan-news.blogfa.com/http://www.iau-boukan.ac.ir/HomePage.aspx?site=DouranPortal&tabid=1&lang=fa-IRhttp://boukan.ir/Homepage.aspx?site=DouranPortal&tabid=1&lang=fa-IRhttp://zeyafati.blogfa.com/http://www.boukancity.blogfa.com/http://www.iranvillage.ir/article1900.htmlوستاهای داراي سايت و وبلاگ  استان آذربايجان غربي براي ديدن سايتها و وبلاگهاي هر روستا روي نام آن روستا كليك نمائيد   شهرستان اروميه شهرستان سلماس شهرستان ماكو شهرستان بوكان گجین قطورلار قره باغ تپه تركمان عسگرآبادكوه قولنجي گوزگوند سیلاب کوزه رش تازه کند رند كوسج شیخ علی شهریکند قاجر برده زرد شهرستان خوي شهرستان چالدران شهرستان شوط شهرستان سردشت علی شیخ قزقلعه وار پسک سفلی پيركندي زاويه سكمن آباد رهال جنگ تپه زاويه سفلي تازه كند خضرلو صوفي دیگه بيوران سفلي ورگيل شهرستان تکاب شهرستان شاهین دژ شهرستان نقده شهرستان مهاباد قينرجه چراغ تپه سفلي هاچاسو هولاسو آغچلو قره قصاب سنجاق اگريقاش اوطميش شهرستان پلدشت شهرستان پيرانشهر  شهرستان چايپاره شهرستان مياندوآب علینظر سروكاني آبخورده خورينج چورس قارياغدي




شهرستان بوکان

http://shaekali.blogfa.com/8812.aspx

http://shahrikand.blogfa.com/

http://ghajer2011.blogfa.com/

ictbardezard.blogfa.com



نوشته شده توسط یاسری  | لینک ثابت |